Gitgide alışıyorum sana; hiç bir alışkanlık bu kadar güzel olamaz.Ellerin ellerimden uzakta nasıl güçsüzüm bilemezsin. Yanımda olduğunzamanlar sigara dumanı gibi ciğerlerime doluyor, alkol gibidamarlarıma yayılıyorsun. Durmadan başım dönüyor verdiğin hazdan.

Alışkanlıklar daima korkutur beni; düşün ki ben yaşamaya bile alışkındeğilim... Kendimi kendime alıştıramadım yıllardır fakat şimdi sanaalışıyorum.

Alıştıkça özlemim artıyor, daha yoğunlaşıyor. Yalnız içimde garip birkorku var. Sana tüm alışmaktan değil seni kendime alıştırmaktankorkuyorum. Bir gün sana şimdi verdiklerimden daha güzelini dahadeğerlisini verememekten korkuyorum. Bir gün ansızın ölmekten ve senibana olan alışkanlığınla yapayalnız bırakmaktan korkuyorum. Oysa kiher zaman ve günün her saatinde yanında olmalıyım senin. Bana alışmışolmaktan pişmanlık duyacağın bir dakikan bile olmamalı. Bütünzamanlarını zamanlarımla karıştırıp emsalsiz bir zaman bileşimindeyaşatmalıyım seni. Uykularda bile aynı rüyayı görmeliyiz.

Her şeyin ve her zevkin yarısı senin olmalı, yarısı benim.

"Bana alış," demeyeceğim. nasıl olsa alışacaksın bir gün. Şimdiçirkinliğimde güzellikler bulan o gözlerin o zaman en güzeli görecekbende! Alışkanlığınla, sevginle yepyeni bir "ben" yaratacaksın benden!

İlk defa sevilmenin ürpertileri içindeyim inan. Sevgimle mukayeseedebileceğim tek şeyi beni sevmende buldum... Ömrümde kimse banasevmenin gerekliliğini öğretmedi. Kimseden sevgisini istemedim,verdiler almadım. Bencildim bir zamanlar hiç sevmemiş olduğumu kendikendime biraz da utanarak itiraf ediyorum. Asil büyük sevgiyi senisevmekte buldum ve sevgim senin sevginle değerleniyor, ayrı bir anlamkazanıyor...

Sevgin olmasaydı değersiz bir cam parçasıydım. Sevginle bir aynayımşimdi. Bana bakanlar baştan başa seni görecekler içimde...

Bir zincirin iki halkasıyız seninle anlıyor musun? Aynı kadehtekarışmış iki içkiyiz. İki kelimeyiz seninle birbirini tamamlayan. Heryerde iki olduğumuz için bir bütün haline geliyoruz durmadan.

Alışkanlığım devamlı sana çekiyor beni. Durup durup dudaklarını öpmekgeliyor içimden. Saçlarını okşamak geliyor, ellerini tutmak geliyor...Kokunun tenime sindiğini hissediyorum geceleri. Teninin dudaklarımdaeridiğini hissediyorum. Boynunun en güzel yerini benden başka kimsebilemez artık; seni kimse benim kadar benimle bir bütün olduğunainandıramaz.

Gitgide bu alışkanlığın içinde kaybolduğumu görüyorum. Beni yaşadığımzamanın dışına çıkarıyorsun. Bir gün tarih öncesinde yaşıyoruz bir günbulutların üstünde. Açılmış bütün kuyuların derinliği içimde senibulduğum yer kadar derin değil.

Alışkanlık kozasını ören bir ipekböceği gibi gitgide tamamlıyor bizi.Korkunç bir yangın başladı yüreklerimizde. Özlem, kıskançlık, arzu, nevarsa içimizde hepsi birden bire tutuştu. Hiç bir su bu ateşisöndüremez artık. Bu yangın biz birer kor haline gelinceye kadarsürecek.

Önce bakışlarımız alıştı birbirine sonra parmak uçlarımız...

En mutlu olduğumuz yerde en güçlü olacağız seninle.

GEÇMİŞTEKİ TÜM ALIŞKANLIKLARIN BANA ALIŞMANI ÖNLEYEMEZ ARTIK...

---