Bilinen Bileşimleri :

Acı madde, tanen, saponinler, aesculin ve aescın denilen iki glikozit mevcuttur. Tohumda bunlara ek olarak nışasta, şeker ve yağ da bulunur.

 Özellikleri :

15-20 metre uzunluğunda, kalın gövdeli, baharda beyaz çiçekler açan yeşil meyveli bir ağaçtır. Memleketimizin her tarafında yetiştirilen bitki, Avrupa, Anadolu, Orta ve Güney Asya ülkelerinde yabani olarak bulunmakta, ayrıca park ve bahçelerde süs bitkisi olarak üretilmektedir. Bitkinin meyveleri olgunlaşınca, yeşil renkli dikenli kabuk kırılır ve içinden bir veya üç adet parlak koyu kahverengi tohum düşer "At Kestanesi" adı verilen bu meyve çok şifalıdır. Ecracılıkta iltihap giderici ilaçların yapımında kullanılır.

 Önerilen Hastalıklar :

 Kullanım Dozu :

Sonbaharda yere düşen At kestaneleri, kabuklarından arındırılarak ince ince kıyılır ve kurutulur. Kurutulan At kestanesi, kahve değirmeninde un gibi öğütülüp, üç sabah aç karnına bir çay kaşığı içilir. İkinci bir karışım; 1-2 tatlı kaşığı At kestanesi unu, parçaları yada ağacın yaprağından bir miktar alınıp, üzerine bir bardak sıcak su konulur. 15-20 dakika demlendikten sonra tatlandırılır ve günce 3 defa birer bardak içilir. Günce sadece 2 çay bardağı içilirse, İshali keser. Yemeklerden yarım saat önce birer bardak su ile birer çay kaşığı yutulmaya devam edilirse kanlı basura fayda verir. Prostat için, kestaneler haşlanır, günce 5 adet yenir.

 Yan Etkileri :

Bilinen ciddi bir yan etkisi yoktur.