Bilinen Bileşimleri :

Böğürtlenin meyvelerinde sabit ve uçucu yağ, meyve şekeri, organik asitler, sitrik asit, C vitamini, petkin ve demir; yapraklarında tanen ve organik asitler bulunur.

 Özellikleri :

Gülgiller familyasındandır. Orman eteklerinde, yol kenarlarında, bahçe çitlerinde kendiliğinden yetişir. Çok yıllık, dikenli ve çalı görünümünde bir bitkidir. Dikenli gövdeleri, kışın dökülmeyen yaprakları olan bitkinin, yaz aylarında tek tek yada salkım halinde açan pembe veya beyaz çiçekleri vardır. Yaz sonu veya sonbahar başında bu çiçekler, kırmızı, siyahımsı karaduta benzeyen meyvelere dönüşür. Yer ve toprak konusunda hiç seçici olmayan böğürtlen, seyrek olarak döktüğü tohumlarıyla; daha çok yere değen dallarının köklenmesiyle veya köklerinin yeniden filizlenmesiyle çoğalır.

 Önerilen Hastalıklar :

Mide, burun, hemoroit kanamalarında, hazımsızlıkta, kansızlıkta, romatizmada faydalıdır. Böğürtlen kökü, ayrık otu köküyle beraber kaynatılıp içilmeye devam edilirse, böbrek kumlarını döker. Kökü kaynatılıp suyu içilecek olursa, kandaki şeker miktarını düşürür. Meyve çekirdekleri bağırsaklara yumuşaklık verir. Yaprakları çay şeklinde içildiğinde ishali keser, mide ve bağırsak kanamalarını durdurur.  Gebelerin kullanmasında fayda verir. Böğürtlen ağız yaraları, dişeti kanamaları, bademcik ve boğaz enfeksiyonlarına iyi gelir. Böğürtlen meyve olarak çiğken yenildiği gibi reçel, şurup, şekerleme, pasta, likör ve sirke yapımında kullanılır. Saç dökülmelerini önler.

 Kullanım Dozu :

Yaprakları dahil çiçek açmadan önce toplanır ve gölgede kurutulur. 1 litre suya, 30 gram yaprak konur. 15 dakika kaynatılıp, 1 saat demlenir. 4 kat tülbentten süzülen sıvıdan günde 3-4 bardak içilir.

 Yan Etkileri :

Bilinen ciddi bir yan etkisi yoktur.