Bilinen Bileşimleri :

Sponin, % 60 - 70 silistik asit, potasyum tuzları, tanen ve az miktarda alkaloitler içerir.

 Özellikleri :

Kök sapı uzun ömürlü olan, eğimli arazilerde, dere kenarlarında, hendek kıyılarında, nemli topraklarda yetişen çok yıllık bir bitkidir. Blçıklı toprakta yetişenleri, en şifalı olanlarıdır. İlkbahardan sonbahar başına kadar yaşayan bitkinin kökü daimi olduğu için her sene sürer. 40 - 50 cm boyundaki yeşil yaz kuyruğu daha sonra çıkar. Otsu ve çiçeksiz bitkilerdir. Türkiye'de 7 çeşidi üretilmektedir. Mayıs ve Haziran aylarında toplanırken, sapın toprağa yakın bölümlerinden kesilir ve demetler halinde gölge yerlerde kurumaya bırakılır. Kuruduğunun asıl belirtisi, iğne yaprakların gövdeden kolayca ayrılmasıdır. At Kuyruğu vücudun mineral dengesini bozmadan fazla sıvıların, asitlerin ve öteki zararlı maddelerin atılabilmesini sağlayabilecek bitkilerin en değerlisidir.

 Önerilen Hastalıklar :

At kuyruğu kanamalarda, kan kusmalarda, mesane ve böbrek rahatsızlıklarında, taş ve kum rahatsızlıklarında yeri doldurulamaz şifalı bir bitkidir. Çok önemli bir böbrek ilacıdır. Kemikleri kuvvetlendirir, kasları güçlü yapar, bol idrar söktürür, ödem giderir. İshali keser, kanı temizler, kanda akyuvar miktarını arttırır.

 Kullanım Dozu :

1 bardak sıcak suya, kurutulmuş ve toz haline getirilmiş bitkiden 1 tatlı kaşığı konur. Bu karışımdan sabah akşam yemeklerden sonra 1 bardak içilir. İkinci akşam; 1 tatlı kaşığı dolusu ince kıyılmış atkuyruğu otu, orta boy bir su bardağı dolusu kaynama derecesindeki sıcak suyla karıştırılır. Üstü kapalı olarak 15-20 dakika demlendikten sonra süzülür. Günde 3-4 bardak taze demlenmiş çay, aç karnına veya öğün aralarında soğutulmadan içilir.

 Yan Etkileri :

Otun belirtilen miktarların üzerinde kullanılmaması gerekir. Atkuyruğu otunun bazı türleri zehirlidir. Dikkatli kullanılmalıdır.